Tytuł winien właściwie brzmieć „Hołdys vs ACTA„, ale nie mogłem się powstrzymać. Do wpisu zainspirował mnie wczorajszy odcinek „Tomasz Lis na Żywo” #1 oraz wpis na swoim Blipie #2. Z uwagi na swój „egoizm” i rzekomy „narcyzm” nie komentuje wydarzeń niedotyczących swojej osoby. Dziś wyłamię się z owej szufladki.

Hołdys taki mądry, a w jego firmie zrobiono kiedyś kontrole i okazało się, ze wszystkie komputery miały… pirackie oprogramowanie. #ACTA

Otóż nie ma nic bardziej inspirującego jak hipokryzja otoczenia. Tak! Hipokryzja! I taki problem ma właśnie Zbigniew Hołdys aka „artysta„, który jest „jedyną” osobą (jak sam zresztą przyznał), która popiera w Polsce pakt ACTA. A przecież:

Podczas kontroli w firmie Zbigniewa Hołdysa Business Software Aliance (BSA) – organizacja zajmująca się zwalczaniem piractwa komputerowego – znalazła oprogramowanie, na które znany muzyk nie posiadał licencji.

Co ciekawe sama sprawa toczyła się ponad 6 lat (od 2000 do 2006 roku), w której „artysta” dawał antypiracki koncert hipokryzji. Finałem sprawy była zawarta ugoda, w której Zbigniew Hołdys zobowiązał się do przekazania na rzecz dwóch domów dziecka w Lublinie zestawów komputerowych.

Czy zatem stosowne jest występowanie przed opinią publiczną jako zagorzały obrońca twórców i zwolennik ACTA? Czy może jest to swoista pokuta za przeszłość?

Warto również zwrócić uwagę na fakt, że kopiowanie treści oraz ich rozpowszechnianie bez zgody autorów jest niezgodne z obowiązującym prawem. W przypadku muzyki (a dokładnie artystów) medal ma zawsze dwie strony:

• kim byliby dotychczasowi twórcy, gdyby założyć, że piractwo nie istnieje?
• jaką muzykę graliby dotychczasowi muzycy, gdyby założyć, że słuchali przez całe życie tylko legalnej muzyki?

Pytania te pozostawiam bez odpowiedzi.