Piotruś ma talent...

Zastanawiałeś się kiedykolwiek, jaki masz talent? Może do biegania, matematyki, języków, a może do robienia kupy? Do czego ja mam talent?

WSZYSTKIEGO! Zobacz… Rodzisz się, matka się raduje, ojciec jest dumny, siostra cię wkurwia a brat cię bije. Przychodzi ciotka i mówi – „Oooo jaki fajny bobas, ciekawe co z niego wyrośnie?”.

Mija rok, dwa. Zaczynasz myśleć, rozwijasz się, chodzisz. Zaczynasz biegać, mówić, czytać i pisać. Spotyka cię babcia i mówi „Piotruś – masz talent do pisania. Będziesz wielkim pisarzem…”. Spotykasz jeszcze w ten sposób w swoim krótkim życiu kilka osób. Każda stwierdza podobnie – „Pituś – masz siłę przekazu poprzez pisane słowo. To talent literacki”. W tym momencie myślisz – „O kurwa”, słyszysz „pstryk” i zapala się żarówka. W tym momencie zaczynasz rozwijać tę umiejętność, zaczynasz czytać coraz więcej książek, pisać opowiadania. Pani w szkole cię chwali. Znowu czytasz i piszesz więcej. W końcu idziesz na studia polonistyczne na Uniwerku w Poznaniu. Wszyscy, którzy czytają twoje teksty chwalą je, każdy, kto cię spotyka – mówi, że masz talent. A to po prostu umiejętność, którą posiadasz od urodzenia, po prostu ją rozwinąłeś dzięki tym osobom, które spotkałeś na swojej drodze, tym, którzy cię chwalili, byli dumni i tym którzy pozytywnie cię krytykowali. To był zwykły marketing i reklama. Sprzedali ci pewną wizję, kim możesz zostać. Bohater Piotruś się jej trzyma. A przecież mógł zostać aktorem, muzykiem albo przystojnym hydraulikiem. Został tak zmotywowany, że jednak został pisarzem, nauczycielem polonistyki. Nie umie prać, prasować, szyć… nie umie liczyć całek, nie potrafi powiedzieć, co to przychód (nie ma definicji przychodu wykształciuchu!), nie umie sporządzić strategii przedsiębiorstwa X, nie wie jak działa mózg. On po prostu ma talent do pisania.

Czasem na ulicy widzę ludzi chodzących bez celu. Osoby mające mega kosmiczne, między galaktyczne standardy. Niewiedzących, co mają ze sobą zrobić. Albert Einstein powiedział takie mądre słowa:

Twoja wyobraźnia ustala granice.

Tak to twoja, moja, wasza wyobraźnia jest ostateczną granicą. Wyobraź sobie, że możesz pięknie malować, być jednocześnie poetą, grać zajebiście na gitarze i pracować jako dyrektor reklamy i marketingu w Unileverze. Mhmmm powiesz „niemożliwe”? Możliwe… Był taki genialny geniusz (tak go reklamowali w szkole podstawowej) – Leonardo da Vinci. Był malarzem, architektem, filozofem, muzykiem, poetą, matematykiem, mechanikiem, anatomem, geologiem i Allach wie, kim jeszcze. Jak on potrafił - to i inni też potrafią. Ważne, aby nie ulegać złudzeniu, że można rozwijać tylko jeden talent, talent który wmawiają ci że masz. Masz ich wiele. Pozwól je w sobie odkryć.