Rzeczywistość

I w końcu przychodzi kiedyś taki dzień, w którym stwierdzasz, że po raz kolejny pojawia się ktoś, który wszystko próbuje spierdolić. Ktoś, jako osoba trzecia, z zewnątrz zupełnie niezwiązana z tobą. Wchodzi taki, niczym bezdomny w brudnych zabłoconych butach do twojego domu i robi syf niczym w Greckich mitach czytanych wczoraj na stadionie Lecha, na meczu Lech – Górnik Łęczna. Próbuje najpierw nasłać na ciebie Aresa, potem Herę i tak na zmianę aż w końcu liczy, że trafisz do Hadesu i przepłyniesz się kraulem przez Styks.

Czuję się dziś, szczególnie pod wieczór jak koleś sieknięty błyskawicą Zeusa (a może Hermesa?). No nie ważne, kogo.

Mógłbym dziś zupełnie pomyśleć ze prawie to sufit załamał się na ten wypchany wodnistym płynem łeb, ale tak nie pomyślałem, bo wiem i jestem świadomy, że nie żyję w świecie, w którym problemy istniejące są jedynie o sumie zerowej. Problemy o jednym wyjściu z patowej sytuacji. Rozwiązań jest kilka. I dobrze.
Czasem zastanawiam się, co to zo świat mnie otacza. Ktoś powie, że to życie, a życie to rzeczywistość. A czy rzeczywistość istnieje? Oto jest pytanie. Słyszałeś kiedyś o Ratakafari? Tak? To idź stąd!

Nie ma takiego słowa, właśnie je wymyśliłem. Ale nie czekaj? Ratakafari to takie plemienie w Środkowej Afryce, które jest dość charakterystyczne – chodzą z bananami w dupie i śpiewają piosenki Marylin Monroe. To jest właśnie Ratakafari.

Teraz ci się pytam – co to jest Ratakafari? No co? Widzisz myśli same do ciebie przychodzą. Już wiesz ze to plemię afrykańskie z bananami w dupie. Widzisz stworzyłem nowy symbol. Symbol, który tworzy twoją rzeczywistość. Tworzy rzeczywistość tak samo jak kwiaty, które dajesz swojej ukochanej. Ona na ich widok myśli od razu „O kurwa. Ten palant mnie kocha”. Wtedy pozostaje jej się łaskawie w tobie zakochać. Do niej na widok tych przyschniętych czerwonych róż biegną myśli kreujące jej rzeczywistość. Tak naprawdę świat opiera się na symbolach a symbole tworzą rzeczywistość w twojej głowie. Rzeczywistość tak naprawdę nie istnieje, nie istnieje, bo ty ja tworzysz, odbierasz ją za pomocą uszu, wzroku, czucia. Wszystkimi zmysłami. Twój mózg te sygnały przetwarza i tworzy w głowie jakiś obraz. Tak sobie myślę jak wyglądałaby moja rzeczywistość gdybym np. słyszał większe częstotliwości dźwięków. Pewnie była by zupełnie inna. A jaka by była gdybym widział jak pies – na czarno biało? Na pewno nie wiedziałbym, że daje dziewczynie czerwone róże.

Więc kończąc na rzeczywistości najlepiej byłoby ją odrzucić, bo jest ona zbędna, to wymysł ludzi i umysłów, tak samo jak wymysłem są kolory, powstające poprzez pochłanianie odpowiednich fal światła. Kolory nie istnieją, ty je widzisz.

Btw. Od czasu do czasu pojawia się ktoś, kto będzie ci wkręcał bajki, że to co widzisz jest beznadziejne, ze nie ma sensu nic zmieniać w swoim życiu. Że głosowanie w wyborach nic nie zmieni, bo złodzieje są wszędzie. Że podpisanie petycji w sprawie wycinania lasów nic nie zmieni. Że ty nic nie zmienisz.A tak na prawdę to on chce zaaplikować w twoje życie swoją pojebaną rzeczywistość, która nie istnieje. On nadal myśli, że jest. że taki jest świat i że to on ma racje. Ale się myli. Próbuje ukraść ci to co masz, twoje szczęście. Zaaplikować ci swój pesymizm a co za tym idzie swoją nieistniejącą rzeczywistość.

Wniosek: Rzeczywistość nie istnieje. Jest tylko w mojej głowie.