Elastyczność, mobilność i wasz poj$#@ny paradygmat

Dziś, w naszej rzeczywistości człowiek musi się dostosować. Nie można w biznesie stanąć i czekać jak konkurencja nas wyprzedzi, przejdzie sobie spacerkiem koło naszej firmy i wyleje się na murek przed naszym biurem. Musisz się dostosować. Musisz być mobilny. Przykład? Już daję! Dziś jak nie znasz Internetu to, co się dzieje? Yhmmm no sorry - wypierdalaj.

Jest też inna droga. Ty wstajesz rano z łóżka i kreujesz swoją rzeczywistość, rzeczywistość taką, jaką chcesz mieć. Przecież chyba nie mówisz każdemu na ulicy, że musisz iść do pracy, bo ktoś ci karze, że ktoś cię wsadził w tę skórę, ciało, dał ci mózg i brudne szmaty i kazał iść do roboty. Nikt ci w to nie uwierzy. A przecież prawdopodobnie się tak zachowujesz. Wstajesz o 7 z myślą, że idziesz na uczelnie. Budzisz się i mówisz - "Kurwa, ale chujowy dzień". A ktoś cię do tego zmusza? Możesz iść przecież w bramę i napić się zimnego browara. Ważne jest to, by być tak samo zmotywowanym w zmienianiu świata, tak samo jak widzisz pieniądze, które leżą na chodniku. No raczej nie podejdziesz i nie powiesz "yyyyyhm a może jutro wezmę, może jutro będzie tutaj leżał. Nie chce mi się schylać". Tak właśnie wygląda twoje życie - próbujesz mi udowodnić, że ktoś cię do czegoś zmusza, że ktoś wsadził cię w te pojebane ciało, które denerwuje mnie codziennie i ględzi głupoty 25 godzin na dobę. Ględzi aż dostaje alergię na twoją alergię.

Dziś jesteś dynamiczny, elastyczny. Dawid nie walczył z Goliatem mieczem. Nie podszedł do niego i nie powiedział "On duży, ja mały, podejdę do niego i go sieknę!". Tak nie zrobił, bał się. Przypierdolił mu z procy to się właśnie nazywa elastyczność. Dziś jest mając naście lat modny jest dla ciebie różowy. A czy za 30 lat będziesz ganiał w różowej bluzce? Nie wiesz. Ja ci odpowiem. Pewnie nie. Będziesz elastyczny. Dziś ważysz 75 kg. A za kilka lat będziesz chudł, bo policzysz sobie indeks idealnej wagi.

Aha i jeszcze mnie jedno wkurwia. A co wygarnę sobie. Nienawidzę, gdy ktoś ma paradygmat. Nie nawidzę tego! Nie nawidzę takiego czegoś jak wchodzę w dresie do salonu BMW i wszyscy na mnie gały "Co on tu robi". Patrzą na mnie a ja w dresiku z 4 paskami, w sandałach z koziej dupy. W dodatku, żeby było fajniej z wygolonymi nogami. A co nie mogę? Gole sobie, co chce, jak będę miał ochotę to i dupe. Więc wchodzę i słyszę wzdychnięcie. Mówię, „Na co się kurwa gapisz?" i wychodzę. Wtedy czuje, że sprzedawany jest mi produkt a nie uczucia. Nie nawidzę kupować produktu, chce kupić produkt z uczuciami. Nie chcę być obsługiwany tylko przez to, że mam garnitur. Bo przecież ktoś w dresie i sandałkach z koziej dupy nie może mieć 300 tys. PLN. Trochę inaczej jest w USA, idąc po Five Avenue, jako 16 latek w dresie podlatują do ciebie panowie w garniturkach i mówią "może w czymś pomóc?". Skaczą, troszczą się i pytają, co chwile, bo nigdy nie wiadomo czy ten dresiarz Kowalski nie wyciągnie platynowej, a co "gorsza" czarnej karty BZ WBK tatusia i nie kupi sobie garniaka z jedwabiu. No i co nadal myślisz ze wróciłbym do salonu BMW? Nie poszedłem do Jaguara. Wchodzę i jakiś pan powiedział mi "Zapraszam, proszę poczuć zapach tej perforowanej skóry. Proszę zwrócić uwagę na ten czerwony akcent na desce rozdzielczej. Idealnie komponuje się z pana trampkami z Bema za 9zł". Wtedy poczułem, ze czuje się tak jak powinienem się czuć w najlepszym momencie swojego życia. Wtedy mówisz - biorę tę furkę. Jest pan zajebistym sprzedawcą. I nie wróciłem do tego pojeba, bo ten pojeb siedzi w swoim garniturze i myśli, że mnie nie stać na taka X5. Niech sobie myśli, że ktoś, kto wejdzie w garniturze musi mieć kasę.

I to jest właśnie paradygmat. Koleś miał pierdolony paradygmat, więc nie kupiłem tej X5. Z zasady, bo mnie wkurwił. To akurat nie moja historia, bo dygresja pewnego kolesia. Ale ją wstawiłem tutaj, bo mi pasowało. Mi się przydarzyło coś podobnego z Kaliszforni. Miałem ochotę się napić, byłem w dresie. Chuje nie chcieli ani mnie, ani mojego kumpla Maćka obsłużyć. Wkurwił się i wziął pojeba za szmaty i powiedział "Chce Coli". Dostał. To też był paradygmat.

A i jeszcze nie nawidzę jednego. Tej waszej skromności. Przynosisz lasce kwiaty, mówisz grubym głosem "Pięknie wyglądasz", a tu nagle słyszysz cienkim głosikiem "A przestań, stara sukienka po domu". To jest durnota, przecież to się nazywa podcinanie gałęzi, na której się siedzi. Tak samo rozdanie nagród i aktor zaczyna wymieniać wszystkich z ekipy, kosmetyczki, reżysera, scenarzystę i zamiatacza Zdzisia. Kurwa jebana skromność. Jeszcze koleś chyba nie wie, że jest wyjątkowy i dlatego wzięli go do tego filmu. DURNOTA!

Wniosek: Elastyczność!