radmen 30 Sty 07, 22:07:34

Heh skądś to znam. Wprawdzie mnie coś takiego nie spotkało jednak znam pewną osobę, która właśnie wzdycha do chłopaka z I-netu..

To nic, że jej tłumaczyłem, że to nie ma sensu, że nigdy nie wiadomo jak to jest naprawdę... To jest prawdziwa miłość i im coś takiego odpowiada

RioT 30 Sty 07, 22:16:20

To tu się mylisz drogi Kovalu – z moją obecną dziewczyną poznałem się właśnie via gg., żeby było ciekawiej, to ona do mnie zagadała ot tak obie, bo jej się nudziło – po jakimś czasie przyszło spotkanie, miłe, przyjemne, romantyczne, potem półroczny związek, półtoraroczne rozstanie, a od Września jesteśmy znów ze sobą i to nawet szczęśliwsi niż poprzednio.
Tak wiem – wyjątek potwierdzający regułę, ale bardzo chlubny wyjątek ;)

Zal 30 Sty 07, 22:18:25

Cóż... trudno się z Tobą nie zgodzić, co do internetowych znajomości ;] Ale mam wrażenie, iż ludzie w pewnym wieku to już tak mają – takie naiwne zapędy osób, które to już dziećmi nie są, a jeszcze muszą podrosnąć, aby stać się dorosłymi. Co nie zmienia faktu, iż czasem się udaje osiągnąć w ten sposób ogólnie pojęte szczęście ;P

RioT 30 Sty 07, 22:20:17

Wolna

Warum 30 Sty 07, 22:56:06

„(…) żadnej sensownej znajomości (miłości) nie da się zawrzeć” — sensowna znajomość to tylko miłość (Wiem, czepiam się.)

radmen 30 Sty 07, 22:56:55

Warum: Wydaje mi się, że chodzi tutaj o to, że miłość może być tym drugim zamiast znajomości

Kasiula 31 Sty 07, 00:07:33

Koval .. no cóż :) Ja z moim facetem poznalam sie przez neta, czasy byly inne, bo to juz dobre 7 lat temu bylo.. a dzisiaj to ten internet całkiem wygląda inaczej niż kiedyś, ale jesteśmy dobrym przykładem na to, że internet może zjednać 2 osoby ..

lemiel 31 Sty 07, 16:06:16

Miałem takie przejście niedawno. Za szybko, za mocno w sieci. A na dodatek jej dziwne reakcje…
Nie nawiedzają mnie jellonki tylko pojedyncze osobniczki najczęściej, które po kilku zdaniach znikają, albo takie z którymi rozmawia się dłużej. W ubiegłym tygodniu jedna, opisała się jako mężatka, ale coś nie wierzę, bo na zdjęciach z rodzicami, a nie z mężem i opisanymi dzieciakami. (Tak, moje zdjęcia pokazuję, te na flickrze najczęściej, bo świeże, nie mam oporów). Dziś druga. I z oboma można pogadać. I nic nie planuję, a czy one coś Nie wiem, już nie pojadę po całości ze spotkaniami, wypisywaniem im wytworów mojej fantazji (która okazała się być bardzo płodna, aż mnie zaskoczyła).

Warum 31 Sty 07, 17:00:56

A że tak dodam od siebie i moich doświadczeń — tutaj nie chodzi tylko o szczerość. Najczęściej jest tak, że jeśli kogoś poznajemy przez internet i utrzymujemy w ten sposób kontakt, a spotykamy się w realu z tą osobą tylko kilka razy to zaczynamy sobie tworzyć własne wyobrażenie tej osoby, nieco odmienne w szczegółach od prawdziwej postaci, ale mimo wszystko odmienne. W trakcie kilku krótkich spotkań nie jesteśmy w stanie szczegółowo poznać tej drugiej osoby. Zaczyna wkrótce dominować wyobrażony obraz, gdy przyjdzie do konfrontacji tych dwóch wyobrażeń to najczęściej się rozczarowujemy, bo osoba nie jest taka jaka nam się wydawała.

Warum 31 Sty 07, 17:05:41

Heh, pośpiech. Ja prawie rok się tak bawiłem z pewną osobą, mieszkaliśmy dość daleko od siebie, wymienialiśmy się zdjęciami, pisaliśmy do siebie listy (takie przesyłane Pocztą Polską), dzwoniliśmy i takie tam. Przy pierwszym i zarazem ostatnim spotkaniu w wakacje na początku było miło, ale potem okazało się, że do siebie kompletnie nie pasowaliśmy, mieliśmy po prostu inne wyobrażenia na swój temat. Teraz mam nauczkę i się nie „zakochuję” przez internet.

lemiel 31 Sty 07, 17:11:18

Bo niby dlaczego my, oni i one nie znajdują tych znajomych, drugich połówek, itp. w realu
Ja jestem pokręcony, może inni też I to jest powód pewnie. No i tu łatwiej być otwartym, pewniejszym siebie. Pierwszy krok nie jest taki stresogenny. To pewnie to.