Nasz Pedet

Czasy dużych domów towarowych, podobnie jak bikiniarska przyśpiewka o Pedecie na Woli, odchodzą w zapomnienie. Patrząc dzisiaj na budynki naszych pedetów [przez całe wakacje widze na okrągło, duży zielony budynek w centrum Kalisza] trudno wyobrazić sobie ekskluzywny dom towarowy. Prawdopodobnie nigdy "Pedet" nim nie był, jednak w czasach topornej konsumpcji PRL-u mógł powodować w mieszkańcach szybsze bicie serca. W czasach swej świetności był miejscem niezwykłych kolejek.

Dzisiaj, gdy już nie ma problemów z zaopatrzeniem, bohater tej historii świeci pustkami. Przaśny model konsumpcji rodem z PRL został zastąpiony nowymi zachodnimi wzorcami, znacznie ujednolicającymi tę sferę życia. Podobny los spotkał popularne "Pedety", które zastąpiono nowoczesnymi centrami handlowymi. W wielu miastach w Polsce Pedety stoją dziś opustoszałe. Można by pomyśleć ze zatrzymały się w czasie. Gdyby nie przyjazd Papieża JP2 do Kalisza w czerwcu 1997 [o ile się nie myle] to nadal była by to „piękna” szara postkomunistyczna budowla, którą odziedziczyliśmy po minionej epoce kultu pracy i robotnika. Może nie pamiętam czasów PRL'u bo urodziłem sie pod koniec lat 80 [86 rocznik] i nie moge powiedzieć o klimacie panującym w tamtych czasach. Ale przecież nasze kochane Powszechne Domy Towarowe funkcjonowały także w latach osiemdziesiątych. Z całą pewnością moge powiedzieć, że był tam specyficzny klimat. Wchodząć do środka, czuło się ogólny zaduch. Na każdej kondygnacji ogromne okna, na podłodze ustawione długie rzędy półek, którymi idąc mijaliśmy zawieszone nad naszymi głowami wielkie wiatraki mające „przepompowywać” powietrze, żeby nie było duchoty. Duchota i tak była. I to jaka. Dobrze pamiętam panie sprzedawczynie, które z mozołem i dużym trudem obsługiwały wielkie kasy fiskalne, do tego nabijały paragony na takie fajne szpikulce. Od razu widać było, że im się nie chce. Zupełnie nic. Często stały i dyskutowały. Zadając im pytanie - odpowiadały szczątkowo.Moj pedet, w moim mieście składał się z 4 kondygnacji plus poddasze. Na pierwszym pamiętam, że byly perfumy, kosmetyki, produkty pierwszej potrzeby i szkło. Na drugim ubrania, obuwie dla kobiet i mężczyzn. Na trzecim natomiast zabawki [pamiętam jak dziś ze zawsze ciągnąłem ojca za ręke, żeby pooglądać zabawki] oraz ubrania i obuwie dla dzieci, także wózki i takie tam. Na ostatnim agd i tu uwaga... meble. Meble na ostatnim piętrze. Ktoś miał niezły pomysł. Zawsze zastanawiałem się co jest wyżej. Zawsze wielkie, szerokie schody były zagrodzone. Wywieszona była kartka – „brak przejścia”. Podobno był tam magazyn. Ale to była największa tajemnica mojego dzieciństwa. Do dziś tego nie wiem co tam było. Pamiętam, że w każdym mieście pedet zaskakiwał czymś innym.

W warszawie welką atrakcją dla maluchów było stoisko obuwnicze. Podczas przymierzania butów można było posłuchać bajki o Śpiącej Królewnie lub Czerwonym Kapturku. Służyły do tego małe czerwone telefony zawieszone na ścianie. Telefony te jednak psuły się często i albo nic nie było przez nie słychać, albo głos lektorki opowiadającej bajkę brzmiał jak ze zdartej płyty. Po skończonych zakupach można było zafundować dziecku nową fryzurę w dziecięcym salonie fryzjerskim lub bitą śmietanę z rodzynkami w kawiarence U Baby Jagi. Atrakcją były także ruchome schody, którymi jeździło się wte i wewte.

Domy Towarowe Centrum zostały sprywatyzowane w 1998 r. 75 procent akcji kupiła spółka Handlowy Investments Centrum. Kiedy „Pedety upadły” w wielu miastach stoją do dziś puste. U mnie w moim rodzinnym mieście było wiele prób reanimacji starego poczciwego PDT. Były meble, było RTV AGD, była Żabka. Teraz jest od roku przeniesiony Empik. Najbardziej śmiać mi się chce ze sklepu obok mojego Pedetu. Sklep meblowy pani Andrzejczak. Mam wrażenie, że był on tam od zawsze, że przeżył ten cały dom towarowy. On był, jest i chyba nadal bedzie. Ciągle ten sam asortyment :). Taka mini wersja pedetu, po sąsiedzku. Jego starszy brat już umarł. On nadal oddycha.

Teraz pedety zostały zastąpione przez Supermarkety, Hipermarkety i inne wynalazki zachodu. Centrum handlowe kusi różnorodnymi mirażami: modnego stylu życia - bywają tu ludzie z klasą, którzy wiedzą, czego od życia chcą; czy też dalekich podróży - możemy ich zaznać, kosztując dań z różnych stron świata. Dlatego "zapomnij się w świecie modnych marek, smaków, wśród ludzi takich jak ty" - szepczą nam spece od reklamy. To tu jest nowe centrum miasta. Czym jest poczciwy PDT wobec takiego następcy? Pytanie nie bez znaczenia, bo zmusza do zestawienia przestrzeni Warszawy z wewnętrznym środowiskiem centrum handlowego. To ostatnie mówi o sobie: bezpieczne, przyjazne miejsce, w którym można dobrze spędzić czas, zabawić się i odpocząć. No nic... dzieci nowych czasów już nie będa pamiętać Pedetów. Pewnie jestem jednym z ostatnich roczników który pamięta takie cuda. Teraz będa miały wspomnienia z otwarcia nowego hipermarketu, nowego centrum handlowego, nowej galerii. Będa wspominały jakie to promocje można było zaobrserwować w każdym z tych miejsc. A czemu tak myśle? Proste! Wystarczy tylko otworzyć oczy i zobaczyć jakie reakcje wsród dzieci i nie tylko powoduje otwarcie nowego Centrum Handlowego.

Naszło mnie

♫ Joan Osborne - What if got was one of ous

If God had a name, what would it be
And would you call it to His face
If you were faced with Him in all His glory
What would you ask if you had just one question

Jeśli Bóg miałby imię, jak ono by brzmiało
I czy wymówiłbyś Mu je prosto w twarz
Jeśli stanąłbyś przed Nim w całej Jego chwale
O co byś zapytał gdybyś miał tylko jedno pytanie

Ta piosenka chodzi mi cały czas po głowie ... od miesiąca. Kurde nie daje mi spokoju.

Wczoraj jak robiłem ten swój eksperyment na gg z wielkim laniem. Napisałem do jakiejs Sandry. Ku zaskoczeniu zostałem poinformowany, że to pomyłka i to chyba nie ta Sandra która ja znam [no dziwne... bo miałem ją wpisaną do kontaktów]. Wspomniała mi coś o dawnych dziejach z obozowej, że mnie kojarzy. I co najlepsze...

- Ty chodziłeś z Moniką
- No mozna tak powiedziec

Jestem bardziej niż zdumiony. Dowiaduje się człowiek przez swoje życie róznych rzeczy.
Haaa. I znowu skojarzenie...

♫ Kobranocka- Kocham cie jak Irlandie

Gdzieś na ulicy fabrycznej,
spotkać nam się wypadnie,
lecz takie są widać wytyczne,
by kochać Cię jak Irlandie

Ul. Fabryczna. 62-800 Kalisz. Piękne :] To miejsce już zawsze pozostanie historyczne

Google SiteMaps

Od kilku dni mamy możliwość cieszenia się na naszych Joggerach obsługą sitemap. Dziś dodałem swoją mape do google oraz kanał RSS. Po kilku minutach wyszukiwarka ją zaimplementowała. Już widać efekty. Wyszukiwarka precyzyjniej trafia do danego linku. Latwiej indeksuje całego bloga. Teraz moim priorytetem jest osiągnięcie takiego wyniku wyszukiwania strony jak ma blog.pl:



Nie wiem czy jest to możliwe do osiągnięcia na normalnej stronie. Nie znalazłem jak dotąd stosownej informacji na ten temat.

Ku mojemu zdziwieniu narzędzie google sitemaps wyrzuciło mi najbardziej popularne frazy które powodowały wyszukanie:



Można zauważyć, że furore robi całowanie :D

Licencja

Zawartość tej strony [bloga] jest własnością intelektualną autora. Możesz rozpowszechniać treść tego bloga [artykuły, posty, kody żródłowe] w oparciu o licencje Creative Commons .

Tzn. Możesz kopiować zawartość strony [z wyłączeniem kody zródłowego] bez mojej zgody, jednak należy umieścić w widocznym miejscu [pod tekstem], kto jest autorem danej publikacji. Nie możesz natomiast wykorzystywać zawartości strony do celów komercyjnych, chyba że zastrzezono inaczej.

Wszystkie kody zródłowe, skrypty i inne media są wyłącznie mojego autorstwa, chyba że zaznaczono inaczej.

Licencja Creative Commons

About me

I am what I am. Every day i am. I get up. I eat. I go out. I come back.
Sometimes I feel well, sometimes I have flu, sometimes I’m tired. Sometimes I’m happy.
And around my world.
Wars, love, death and peace.
Newspapers, the internet. News. Advertisements.
And other people. Chating.
Which I know well and which I meet the first time.
Sometimes it’s hot. Sometimes it rains.
Strikes, accidentsm disasters, split tea, a lost key.
Faith and fight.

Po prostu Koval. Piotrek. Poznań City / Wielkopolska. Skontaktować ze mną możesz poprzez e-mail, gg .
Inspired: Peter Fuss
Przyznam sie, że blog powstał z nudów. Szperałem w Internecie i natknąłem sie na artykuł o środowisku bloggerów. Chwile zastanowienia. "O kurcze. Przecież ja mam też coś do powiedzenia". No i się zaczeło... poszukiwanie odpowiedniej platformy pod mojego bloga. Najpierw odwiedziłem Blog.onet.pl. Nie przypadło mi do gustu. Każdy blog wygląda tak samo i moje poczucie estetyki też miało wiele do powiedzenia. Odwiedzałem mase serwisów oferujących darmowe blogi. Jednak to nie było to. Przypadkiem trafiłem do Wikipedii, to tam znalazłem link do Joggera. Wygląd niezły, dużo szablonów, możliwość konfiguracji wyglądu. No i zostałem tu. Szablon cały czas się rozwija, a blog rozszerza z dnia na dzień w zawrotnym tempie.

Do stworzenia szablonu użyłem programu Macromedia Dreamweaver. Strona oparta jest na Na stronie wykorzystuje Czytnik Rss2JS podłączony do mojego i joggerowego kanału rss. Wyświetla on Top 5 nagłówków. Na własne potrzeby stworzyłem dodatkowe rozwijane menu nad bannerem oparte na CSS. Grafika powstała własnoręcznie w Adobe Photoshop CS2. Uzyłem także kilku skryptów Java min. do dynamicznego wyświetlania obrazków LightBox ver.2. Na blogu umieszczone są również dwie ogólnodostępne biblioteki JavaScript - Prototype oraz Script.aculo.us (moduł Effects). Blog współpracuje z systemem JoggerPL.

Blog jest zgodny z nastepującymi standardami:

• Strona oparta jest na języku XHTML 1 Strict
• Kodowanie strony to: UTF-8
• Do prawidłowego wyglądu strony użyto kaskadowych arkuszy stylów CSS
• Strone można używać we wszystkich przegladarkach internetowych z wyłączoną obsługą CSS i Java
• Obrazki i zdjęcia mają ustawioną wartąsc alt tekstu alternatywnego, co umożliwia przeglądanie strony z wyłączonym pobieraniem obrazów.
• Strona została zoptymalizowana dla standardów Google. Współpracuje min. z google sitemaps, google analytics.
• Rozmiary czcionek, marginesów itd nie zostały ustalone punktowo, co przy większych monitorach pozwala na wygodne przeglądanie strony.
• Optymalną rozdzielczością są wymiary 1024/768
• Opytymalizacja kodu dla przeglądarki Mozilla Firefox ver. 1.5.0.6

Strona może nie wyświetlać sie poprawnie w przeglądarce Internet Explorer w wersji 6.0 i starszej, gdyż nie używają one najnowszego standardu CSS 2.1.

Tematyka postów a mój jogger.

Pisze na rózne tematy. Głównie staram się opisywać to co wydarzyło się zarówno w moim życiu, jak i również komentować aktualne wydarzenia, których stałem się świadkiem. Początkowym załozeniem tego bloga miało być pisanie o wydarzeniach związanych z ekonomią, gospodarką, marketingiem itp, czyli informacji które dowiadywałem się min. podczas zajęć na uczelni. Wyszło jak wyszło. Tematyka jak najbardziej różna, podzielona na kategorie.

Kontakt